Barwy achromatyczne to czerń, biel i szarości. Nie mają odcienia, różnią się tylko jasnością.
Logo w tych barwach przydaje się w miejscach, o których przy projektowaniu mało kto myśli. Faktura i umowa z biurowej drukarki. Ogłoszenie w gazecie drukowanej w czerni. Pieczątka, grawer na metalowej tabliczce, kopia z ksera. Lista sponsorów, na której organizator ustawia wszystkie logo na czarno, żeby żadne nie było głośniejsze od innych.
Nie rób jej filtrem
Kolorowe logo przepuszczone przez filtr „skala szarości” to jeszcze nie wersja achromatyczna. Dwa różne kolory o podobnej jasności zamieniają się w prawie tę samą szarość i część znaku znika. Wersję achromatyczną się projektuje: decyduje się, które elementy będą czarne, które szare, a które zostaną puste.
Szarości mają jeszcze jedną wadę. W druku jednym kolorem powstają z rastra, czyli z drobnych kropek, a pieczątka, grawer czy hot stamping słabo sobie z nim radzą. Dlatego w księdze znaku często jest też wersja całkowicie czarna, bez szarości.
Achromatyczna, monochromatyczna, kontra
- Wersja achromatyczna: czerń, biel i szarości, zwykle czarne logo na jasnym tle.
- Wersja monochromatyczna: jeden dowolny kolor, np. cały znak w granacie firmowym albo w jednym kolorze Pantone do nadruku na gadżetach.
- Kontra: wersja na ciemne albo kolorowe tło, zwykle biała.
Te podziały się zazębiają. Czarne logo jest jednocześnie achromatyczne i jednokolorowe, a biała kontra też składa się z barwy achromatycznej. Nazwy opisują więc raczej zastosowanie niż teorię koloru. Liczy się to, żeby księga mówiła jasno, którą wersję wziąć na jakie tło.
