W spółce giełdowej raport roczny może istnieć w dwóch wersjach i dobrze ich nie mylić.
Pierwsza to raport obowiązkowy. Jego zawartość, terminy i formę określają przepisy, a emitenci z rynku regulowanego publikują go w europejskim formacie elektronicznym ESEF. Przygotowuje go spółka ze swoimi doradcami, a sprawozdanie finansowe bada biegły rewident. Druga to wersja graficzna: osobny dokument, w którym te same liczby i fakty dostają czytelną formę dla inwestorów, analityków, mediów i pracowników. Nie zastępuje raportu obowiązkowego i musi się z nim zgadzać co do każdej liczby.
Raport roczny wydają też firmy spoza giełdy i fundacje, jako podsumowanie roku dla partnerów i zespołu.
Co zawiera wersja graficzna
- list zarządu,
- najważniejsze liczby roku zebrane na jednej rozkładówce,
- opis działalności, rynków i strategii,
- wyniki finansowe w wykresach i tabelach,
- dane niefinansowe, np. o zespole i środowisku, jeśli spółka je raportuje.
Liczby, wykresy, tabele
Liczby przychodzą na końcu, często dopiero po badaniu sprawozdania. Układ, infografiki i szablony tabel przygotowuje się więc wcześniej, na danych z poprzedniego roku, a nowe wstawia na koniec. Skład z dziesiątkami tabel wymaga dyscypliny, bo jedna poprawiona liczba potrafi rozsypać układ strony.
Wykresy muszą być uczciwe. Słupki zaczynają się od zera, a ta sama wielkość ma tę samą skalę w całym raporcie. Analityk, który raz złapie wykres na naciąganiu, nie uwierzy kolejnym.
Tabele finansowe to osobna praca z typografią: cyfry tabelaryczne o równej szerokości, wyrównanie do prawej albo do przecinka, wyraźne sumy i jednostki w nagłówkach.
Wersja PDF
PDF na stronie relacji inwestorskich powinien mieć zakładki, tekst, który da się zaznaczyć i przeszukać, oraz rozsądną wagę. Znaczniki i ustawiona kolejność czytania pozwalają korzystać z raportu osobom z czytnikami ekranu. To część dostępności cyfrowej.
